KOŞ BALKABAĞIM KOŞ - Eva Mejuto - Redhouse Kidz

Kitabı kendim yorumlayım, kendi düşüncelerimi yazayım dedim ama aşağıda alıntıladığım metin fazlası ile anlatmış kafamdakileri… “Koş Balkabağım, Koş, torununun düğününe giderken kendisini yemek isteyen bir kurt, bir ayı ve bir aslan ile karşılaşan yaşlı bir nineciğin başından geçenleri anlatır. Ninecik bu hayvanları, kendisi düğünden dönünceye kadar beklemeye ikna eder ve düğün kutlamalarının ardından torunu ile birlikte, üç vahşi canavarı alt etmek için zekice bir plan yapar.
Hareketli ritmiyle ve bugün hâlâ dillerde dolaşan Portekizce versiyonunda yer alan neredeyse bir tekerleme özelliğindeki 'lenga-lenga' (Koş balkabağım, koş) bölümüyle bu masal pek çok anlatım, öyküleme ve canlandırmaya olanak sağlıyor. Portekiz’de son derece tanınmış bir çizer olan ve Ulusal Resimleme Ödülü’nü birkaç kez kazanmış bulunan André Letria, karakterlerin ifadelerini vurgulayarak ve imgeleri son derece belirgin esprili görsel unsurlarla zenginleştirerek çok güçlü ve kişilikli karakterler yaratmış.”

Uyumadan önce, başucumuzdan ayırmadıklarımız arasında yer alıyor bu kitap… Tavsiye ediyorum…

BÜTÜN GÜN ESNEYEN PRENSES - Carmen Gill - Redhouse Kidz

Bütün gün esneyen bir prensesin hikayesini anlatıyor bu kitap... Öyle çok esneyen bir prenses ki bu; saraydaki kralın, kraliçenin, bakanların, kedinin ve köpeğin bile esnemesine yol açıyor... Dünyanın dört bir yanından gelen çeşitli yemekler, gül yaprakları serpilmiş kuştüyü yataklar, komik hikayeler anlatan bir fil, şifacılar ve şarlatanlar.... Bir çare bulamıyor prensesin hastalığına... Bir gün prenses bahçede gezerken, uşağın oğlunun havuza düşmesi üzerine gülmeye başlıyor.. Uşağın oğlu ile arkadaş olan prenses onunla çocukluğunu doya doya yaşamaya başlayınca, esnemeyi bırakıyor... Saray ahalisi de bu hastalığından kurtuluyor...

Çocukluğu çocuk gibi yaşamanın ve arkadaşlığın önemini çok güzel vurgulayan bir kitap bu... İllüstrasyonlarda kullanılan renkler ve desenler öyle güzel ve yumuşak ki, sadece öyküsünün sıcacık havası ile değil, bir bütün olarak insanı bağlıyor kendine...

Prensesin esneyen ağzını, silinmiş bir çizgi oalrak ifade eden tarzına bayılıyorum...

Ebru da bayılıyor bu kitaba... Ama o, kendi nedenlerini şimdilik içinde saklı tutuyor.

KELEBEKLERİN YOLCULUĞU - Paula Carbonell - Redhouse Kidz Yayınları

Biraz ara verdim bloga. Bu biraz, şimdiye kadar Ebru'ya aldığım kitapların hangileri daha çok ilgi uyandırıyor diye görmek için verilmiş bir ara oldu.

Hadi kızım sana kitap okuyayım diyorum. Bazen de onun canı birşeyler dinlemek istiyor. Koşarak kitaplarının arasından seçim yapıp bana getiriyor. En severek resimlerini okşadıklarını ve ilgiyle dinlediklerini onum önemseme sırasına göre yazıyorum:
1. Çilli (Bayılıyor! Her sayfasını, her okuduğum kelimeyi büyük bir ilgi ile takip ediyor.)

2. Kırmızı Elma

3. Pembe Ayıcığın Düşü

4. Çikolata

Ebru'nun ilgi duyduğu kitapları incelediğimde, özellikle Redhouse Kidz yayınlarından olan kitapların ona daha çok keyif verdiğini farkettim. Bu durum, kitaplardaki hikayeler kadar illüstrasyonların da çok özenli olmasından kaynaklanıyor. Her bir sayfa başlı başına özel bir tarz (kağıt yapıştırılarak, kurşunkalem ile karalanarak, gazete sayfaları, pasteller mürekkepler bir arada vs) kullanılarak planlanmış olarak karşımıza çıkıyor. Sadece hikayenin kurgusunda değil, resimlerde de kullanılan bu özenli yaklaşımı kızım bile hissedebiliyor.

Bu nedenle Redhouse Kidz Yayınlarından 8 adet kitap daha aldım. Sırası ile burada da tanıtacağım.

İlk kitap, portakal ağacından limon ağacına giden uzun yolda başkalarını da sırtına alıp taşıyan bir tırtılın -yine tırtıl!- hikayesini anlatıyor. Uğurböceği, karınca, kulağakaçan, pire ve çekirge, bu iyiliğin karşılığını ödemekte gecikmiyorlar ve limon ağacında zorluklarla karşılaşan tırtıla yardım ediyorlar. Tırtıl burada ayrıca bir dişi tırtıl ile karşılaşıyor ve aynı zaman diliminde kelebeğe dönüşüyorlar. Arkadaşlığı, yardım etmeyi ve sevgiyi anlatırken güzel bir kurgu seçen kitap sadece hikayesi ile değil, illüstrasyonları oluşturan renkler ve teknik ile de çok özel; farklı materyaller, kes yapıştır tekniği kullanılarak resim oluşturulmaya çalışılmış. Elişi kağıtları, kibrit kutusu gibi.

Akşam Ebru'nun tepkisi ne olacak, merak ediyorum.

ÇİLLİ - Marise Núñez - Redhouse Yayıncılık

Anne tavuk ile oğlu Çilli'nin mutlu bir hayatları vardır. Çilli bir gün annesinden pasta ister, ancak annesi ateş yakmak için odun gerektiğini söyler. Odun toplamaya giden Çilli, Yoluk Tüylü Kara Kedi'ye yakalanır. Kedinin kendisini yememesi için, pastanın yarısını ona vereceği konusunda söz veren Çilli, dayanamayıp pastanın tamamını yer. Duruma sinirlenen Yoluk Tüylü Kara Kedi'den şans eseri kurtulur.

Redhouse Kidz Yayınları'ndaki bütün çocuk kitapları güzel galiba diye düşünüyorken, "Çilli" bu yargımı bozan bir kitap oldu. İllustrasyonları çok güzel ama öykünün barındırdığı olumsuz unsurlar - kedinin civcivi yemek istemesi, kovalaması, civcivin annesi ile saklanması, korkudan titremesi - Ebrulime biraz fazla gelebilir diye düşündüm. Masallarda ya da öykülerde yer alan üvey ana, öldürmek, yemek, korkmak gibi unsurları aktarmak ne kadar doğru bilmiyorum. Daha çok mu erken yoksa bunlarla eninde sonunda tanışacak diye anlatmalı mı hala tartıyorum kafamda...

Bu kararı tam olarak vermeden da kızımla tanıştırmayacağım.

Şimdilik sadece rafımızdaki yerini aldı bu kitap...

PEMBE AYICIĞIN DÜŞÜ - Roberto Aliaga - Redhouse Kidz

Hüngür hüngür ağlayan pembe bir ayıcığın öyküsü bu... Düşünü arayan Pembe Ayıcığın...

Ona önce zürafa yardım elini uzatıyor... Ta yukarılara ,gökyüzüne uzanıyor ve çok uzun bir atkı ile geri dönüyor. Ağlamaya devam eden Ayıcığın boynuna sarıyor. Sonra bir at gelip yardım teklif ediyor. Dörtnala koşup yeryüzünde heryeri arayıp tarıyor, Ayıcığın düşünü bulamıyor. O da nallarla dönüyor... Suyun altına dalıp orada arama yapan kurbağa ise elinde bir güneş gözlüğü ile dönüyor. Ağlamaya hala devam eden Ayıcığın hikayesini dinleyen baykuş, onların Ayıcığın düşünün değil kendi düşlerinin peşine düştüğünü söylüyor. Bir ninni söylüyor. Ayıcık uyuyarak kendi düşüne kavuşuyor.

Yardım etmenin erdem olduğunu ama o yardımı yaparken kendimizi o kişinin yerine koymamız gerektiğini anlatan sıcacık bir öykü bu. Ebru o inceliklerin farkında mı bilmiyorum ama ben yavaş yavaş yükselerek gökyüzüne uzanan zürafayı çizerken kullanılan çizim tarzına, bütün yeryüzünü dolaşan zürafanın postunun yüzeyinde kullanılan harita grafiklerine, kurbağanın yüzücü kıyafetine bayıldım!..

ÇİKOLATA - Marisa Núñez - Redhouse Kidz Yayınları

Okur-Çocuk blogunda görüp merak ettiğim ve aldığım bir kitap bu...

İyi etmişim... Ebruli bayıldı bu yumuşak renkler ve sözcüklerle anlatılan hikayeye... İlgisi tam isteğim kıvamda olmasa da gülümseyerek dinledi okuduklarımı, sevgi ile baktı kitabın sayfalarına... Bunu biraz da küçük olmasına bağlıyorum. Eminim sonradan daha çok sevecek...

Hikaye, Afrika ormanlarında arkadaşları ile birlikte huzurlu bir hayat süren Çikolata isimli su aygırının şehir hayatını merak etmesi ile başlıyor... Şehre gidip giysiler alıyor, restoranda yemek yiyor ve küvette banyosunu yapıyor. Gece ise bir otel odasında kalıyor. Geri döndüğünde yaşadıklarını arkadaşları ile paylaşıyor ve sonuç olarak ormandaki hayatının çok güzel olduğuna karar veriyor.

Sevgi dolu bir kitap olduğunu söyleyebilirim. Sıcacık dostlukar var, birbirine saygılı ve tepeden bakmayan karakterler var.. Suaygırı, maymun zürafa; farklılıklarına rağmen aynılar, farklılıklarına rağmen birbirlerini seviyorlar... Kitabın illüstrasyonlarında kullanılan renkler ve çizgilerin yumuşaklığı sizi bile sarmalayan konunun sıcaklığını çok güzel yansıtmış.